Son kürdün ekmeğini yemeden

“Ben, öğretmenlerin, öğrencilerin ve velilerin hizmetkarıyım…” Bu sözü duyduğumda aklıma Yavuz Sultan Selim’in Mısır seferi sonrası Hilafet makamını Osmanlı payitahtına taşıdığı zaman kendisine “Hakimül Haremeyn” diyen hatibe “biz ancak o mübarek beldelerin hizmetkarı olabiliriz ikazıyla “HADİMÜL HAREMEYEN” deyiniz” uyarısını anlatan anekdot geldi… Makamlar, mevkiler gelip geçicidir. Makam sahibini itibarlı yapan o makamı kendi hırsı, menfaati için değil halka hizmet için kullanmasıdır.