IHLAMUR KOKULU MEMLEKETİM
Malumunuzdur,
Bülbülü altın kafese koysanız;
İlle de vatanım dermiş…
Tabelasında, üçbinlere son sayımlarda hasret kalan, reelde ise daha da az bir nüfusu bağrına basan memleketimdeydim geçen hafta…
“Cennetin yeşil yüzü” diyorum ben oraya…
Yeşil namına ne kadar renk, ne kadar ton, ne kadar ayrıntı varsa hepsine ambargo koymuş memleketim…
Ana caddesinde yolun her iki yakasını kuşatmış olan ıhlamur ağaçlarının atmosfere buram buram yaydığı koku bile mest olmanız için yeter…
Aşıklar Köprüsü’nün gündüz yeşil fonu, gece harika renk seramonisi…
Orman yolunun huzur veren kuş cıvıltıları…
Çocukluğumun, gençliğimin hatıralarını yaşatan sokakları, yolları, kuytuları…
Ve hayata uzun yıllar baktığım pencere…
Sahi,
Hayata uzun yıllar baktığım pencere bu muydu?
